„Brązowe Schody”

 

1.Opis materiału : Materiał składa się z dziesięciu drewnianych graniastosłupów – brązowych bloczków o różnej wielkości, o  bokach o długości 20 cm każdy oraz zmieniającej się grubości i wysokości odpowiednio od 1 do 10 cm.

2.Cel bezpośredni : -Umożliwienie  doświadczenia  

różnicy zmian  wielkości przedmiotów w dwóch 

wymiarach a przez to  -Przyswojenie i  utrwalenie pojęć wielkości np.: „gruby”, „cienki” 

Poznanie i  utrwalenie pojęć proporcji, stosunków i  porównywania

wielkości np.: „gruby” – „grubszy”- „najgrubszy” ;  „cienki”- „cieńszy”-

„najcieńszy”.

3.Cel pośredni: -Ćwiczenie motoryki – chwytanie, ustawianie,
dopasowanie, balansowanie,płynność ruchów
-Doskonalenie koordynacji wzrokowo-ruchowej
-Przyzwyczajanie do systematyczności i uporządkowania
-Pokazanie i przyzwyczajanie dziecka do tego, że wszystko w
świecie jest uporządkowane, istnieje w harmonii, a pomoce tego uczą.

 4.Wiek :

  Dzieci od 3 roku życia. Materiał do  użycia w grupie przedszkolnej

  i szkolnej

 

 Lekcja  podstawowa                                   1.Przygotwanie miejsca pracy: Nauczyciel zaprasza dziecko do  współpracy, proponuje mu pracę z „brązowymi schodami „. Jeżeli dziecko jest gotowe i  akceptuje  propozycję, wraz z nauczycielem przystępuje do pracy, wykonując czynności wstępne np.: rozłożenie dywanika-„wyspy”, przyniesienie z półki materiału, dbając o to, aby każdy element był przynoszony pojedynczo  i układany przed dzieckiem na dywaniku, w jego prawym rogu, tak aby większa część „wyspy” była wolna.

2.Prezentacja pracy z materiałem. Nauczyciel pokazuje dziecku materiał – wskazuje na przypadkowo rozłożone bloki, w prawym rogu „wyspy”. Bierze największy z nich w obie dłonie, przygląda się mu uważnie, dotyka, maca, tak, aby dziecko dokładnie widziało jego ruchy i zachowanie. Pokazuje D klocek, przekazuje mu go do rąk, pozwala dotknąć, poczuć ciężar materiału . Następnie układa go przed dzieckiem. Całe działanie powinno odbywać się przy minimalnej ilości  słów, dbając o interaktywny kontakt N i D. N prezentuje wszystko powoli  i  spokojnie, dbając, aby ruchy były precyzyjne, płynne i  ciche, a przedmioty nie uderzały o  siebie i  nie hałasowały. Następnie N wybiera kolejny bloczek, mniejszy  od poprzedniego i  układa go przed dzieckiem. Dobiera dwa kolejne i przystawia oba przedmioty ściankami  do siebie,demonstrując porównywanie obu klocków. Czynność wykonuje w ciszy, skupieniu, powoli i spokojnie Palcem przejeżdża po ich górnych powierzchniach, przyglądając się przy tym stwierdza, która z nich jest mniejszy. Odsuwa mniejszy z nich nieco  na bok, a większy z dwóch przysuwa do  poprzednio ułożonego elementu brązowych schodów, stykając je ściankami. Czynność powtarza jednostajnie, wręcz rytualnie z kolejnymi  elementami materiału. Ponieważ jest to prezentacja podstawowa, N może wykonać czynności  z wieloma bloczkami, zanim przekaże zadanie D, aż do  momentu kiedy dziecko zechce sięgnąć do układania. W pewnym momencie jednak zaprasza D do współpracy.

3.Aktywacja dziecka: Gdy dziecko podejmie próbę współpracy, N odsuwa się z pierwszego planu, ale ciągle uważnie czuwa i jest gotowy do pomocy. Nigdy nie wprowadza świadomie D w błąd. Jest dorosły, wie, który z elementów jest największy, więc dzieli się swoją wiedzą z D. D ma teraz szansę dokładnie powtórzyć czynności, które wcześniej wykonywał N.W podobny sposób cały układ schodów zostaje ułożony przed dzieckiem. Teraz jest czas na dumę i zadowolenie. W tym momencie należy powstrzymać się od krytyki, uwag o wykonaniu zadania, był na to czas w trakcie trwania pracy.

4.Element samokontroli – kontrola błędów: Po wykonanej pracy dziecko jest w stanie samodzielnie ocenić, czy zadanie zostało wykonane poprawnie i zauważyć jakość wykonanej pracy. Jeżeli schody nie zostały ułożone poprawnie, błędy będą widoczne. Widoczny będzie brak systematyczności i dokładności. Oprócz tego błędy będą wyczuwalne podczas sprawdzenia dotykowego. N najpierw sam dwoma palcami, bądź dłońmi  od góry do dołu  i z powrotem przesuwa wzdłuż wieży. To  samo proponuje D wskazując na budowlę, albo  biorąc dziecięce dłonie pokazuje ruch przesuwając po ściankach ułożonej konstrukcji.

5.Zakończenie pracy: Jeżeli wieża ze schodów  została zbudowana, doświadczona samoocena, konstrukcję można rozłożyć, zachowując te same czynności i  stosując się do tych samych zasad, jak przy jej budowaniu. N zwraca uwagę w jaki sposób kolejne klocki  są rozmontowywane. To uczy szacunku do materiału, materiał jest dla nas bardzo ważny, ma nawet własne miejsce w naszej Sali. Rozkładamy i  odnosimy go na swoje miejsce, kolejno, pojedynczo, powoli i spokojnie. Dbając o  precyzję ruchów, zgrabność wykonywanych czynności. Te działania uczą także porządku i odpowiedzialności. 

Kolejne razy pracy z tym materiałem mogą odbywać się już samodzielnie, bez pomocy N. Istnieją także inne warianty pracy z „brązowymi schodami”. Znaczenie ma tutaj powtarzanie pracy z materiałem, przez co  następuje utrwalanie przyswojonych wiadomości, usprawnianie sposobu ich wykonania, wymyślanie różnych, innych wariantów pracy z materiałem.

6.Warianty pozostałe :

-Układanie schodów w wersji horyzontalnej „poziomo”.

-Układanie wieży w pionie ze stykającymi się rogami, wtedy wieża może sięgnąć blisko 2 metrów wysokości, wymaga to precyzji i dokładności. Jest to spore doświadczenie wielkości i wysokości.

-Układanie wieży w pionie symetralnie obrócone o  45’

-Układanie wieży w pionie centralnie środkami klocków.

-Zabawa ze znikającym schodkiem.

-Budowanie wieży lub układu z zamkniętymi oczami

-Ćwiczenia dowolne, konkursy na oryginalny pomysł wykorzystania i ułożenia materiału.

-Zastosowanie z innymi  materiałami, np.: z różową wieżą, z czerwonymi beleczkami.

-Zabawa w głuchy telefon, bądź czytające dzieci  otrzymują liścik z poleceniem przyniesienia jakiegoś elementu znanego materiału.

 

 powrót...