DZIECIÊCA MATEMATYKA
- PRORAM DLA PRZEDSZKOLI, KLAS ZEROWYCH I PLACÓWEK INTEGRACYJNYCH
Wiek przedszkolny jest najlepszym okresem do wspomagania dzieci w
rozwoju umys³owym. Je¿eli bêdzie siê to czyniæ umiejêtnie, to mo¿na
bêdzie skutecznie rozwin¹æ ich uzdolnienia matematyczne.
Dzieci w wieku przedszkolnym charakteryzuj¹ siê
znacznymi ró¿nicami indywidualnymi w zakresie tempa rozwoju
umys³owego. Dotyczy to zarówno konkretnych przedszkolaków i ca³ych
grup rówieœniczych, gdy¿ mog¹ dominowaæ w nich dzieci o
przyœpieszonym lub nieco opóŸnionym rozwoju. Efektywnoœæ wspomagania
rozwoju, a tak¿e wyniki edukacji matematycznej zale¿¹ od korzystnego
dopasowania treœci kszta³cenia do mo¿liwoœci rozwojowych dzieci.
Ró¿nice indywidualne w tempie rozwoju umys³owego przedszkolaków
sprawiaj¹, ¿e nauczyciel nie mo¿e œciœle respektowaæ zaleceñ
tradycyjnego programu, je¿eli chce wspomagaæ dzieci w ich rozwoju.
W programie tym nie ma tradycyjnego podzia³u treœci
kszta³cenia typu: to dla trzylatków, to dla czterolatków, to dla
piêciolatków, itd. Wyodrêbnionych jest 14 bloków programowych, w
których znajduj¹ siê treœci dobrane tak, aby rozwin¹æ najwa¿niejsze
czynnoœci intelektualne i ukszta³towaæ te umiejêtnoœci, które s¹
wa¿ne dla dalszej edukacji matematycznej dzieci. W ka¿dym bloku
treœci u³o¿one s¹ zgodnie z rozwojem dzieciêcych umiejêtnoœci.
Szeœæ bloków tematycznych obejmuje zakres wspomagania
rozwoju i edukacji matematycznej, które nale¿y realizowaæ we
wszystkich grupach wiekowych. S¹ to:
- Orientacja przestrzenna. Kszta³towanie œwiadomoœci schematu
w³asnego cia³a. Obdarzanie uwag¹ i porozumiewanie siê na poziomie
werbalnym i niewerbalnym. Rysunek cz³owieka- wspomaganie dzieci do
przechodzenia od bazgrol do g³owonogów. Uœwiadamianie dzieciom
relacji „Ja i moje otoczenie”
- Rytmy i rytmiczna organizacja czasu. Skupianie uwagi na szeregach
powtarzaj¹cych siê przedmiotów. Dostrzeganie tego co siê powtarza i
kontynuowanie rytmu poprzez dok³adanie przedmiotów. Wys³uchiwanie
rytmów i kontynuowanie ich poprzez: klaskanie, tupanie, stukanie,
itp. Dostrzeganie rytmu w krótkich wyliczankach, wierszykach i
opowiadaniach z powtarzaj¹cym siê motywem.
- Przyczyna i skutek, przewidywanie nastêpstw. £¹czenie czynnoœci i
ich skutków. Ustalanie, które zmiany s¹ odwracalne, a które takimi
nie s¹. Co nale¿y zrobiæ, aby by³o lepiej. Sk³adanie pociêtych
obrazków w jedn¹ ca³oœæ.
- Kszta³towanie umiejêtnoœci liczenia przedmiotów. Kszta³towanie
umiejêtnoœci liczenia przedmiotów stosownie do mo¿liwoœci
intelektualnych dzieci. Liczenie palców.
- Dodawanie i odejmowanie, rozdzielanie po kilka. Ustalenie, ¿e po
zmianie typu „dodaæ”- jest wiêcej, a po zmianie typu „odj¹æ” jest
mniej. Wdra¿anie dzieci do precyzji w ustalaniu wyniku dodawania i
odejmowania (ma³e liczebnoœci). Rozdawanie przedmiotów tak, aby
ka¿dy mia³ tyle samo.
- Klasyfikacja. Porównywanie przedmiotów: takie same- inne, podobne-
tylko tym siê ró¿ni¹. Gromadzenie przedmiotów ze wzglêdu na
przeznaczenie. Sk³anianie dzieci do ró¿nicowania i grupowania
przedmiotów ze wzglêdu na przynale¿noœæ. Tworzenie sensownych
wypowiedzi poprzez dokoñczenie zdañ.
Kontynuacjê tych i dwa nastêpne bloki przeznaczamy dla
dzieci czteroletnich, piêcioletnich i szeœcioletnich (dla maluchów
treœci z dodatkowych bloków s¹ zbyt z³o¿one).
Rozwój mo¿liwoœci intelektualnych dzieci oraz sukcesy w
nauce matematyki bêd¹ zale¿a³y od tego, czy nauczyciel zrealizuje
wszystkie bloki tego programu po kolei, respektuj¹c podany w nich
porz¹dek rozwojowy.
powrót...
autor: mgr Magdalena Warot
Nauczyciel
Wychowania Przedszkolnego