Spotkanie z wodą.

 

Miejsce:

Miejsce, w którym dziecko może swobodnie eksperymentować z wodą.   Odpowiednio zabezpieczone, przygotowane akcesoria, aby zabawa nie   była stresująca ani dla dorosłego ani dla dziecka.

 

Co będzie nam potrzebne:

Zestawy naczyń i przyborów do przelewania płynów, zestawionych według   zasady stopniowania trudności. Kolejne zestawy można wprowadzać   oddzielnie   i proponować dziecku, zgodnie z jego możliwościami    manipulacyjnymi.

1) Taca, 2 naczynia napełnione koralikami bądź kaszą lub piaskiem   do przesypywania

2) Taca, słoik z szerokim otworem, dzbanek, ściereczka, zabarwiony płyn

3) Taca, 3 słoiki różnej wielkości i kształtu z wyznaczona miarką, dzbanek,   ściereczka 

4) Taca, 2 małe, wąskie naczynia, mały dzbanek, ściereczka, zabarwiony płyn

5) Taca, 3 wąskie różnej wielkości buteleczki, mały dopasowany lejek,

 

   Dzieci mogą uczestniczyć w przygotowywaniu płynów. Do tego typu prac   można   używać zabarwionego płynu. Chociażby wola barwiona krepiną   czy barwnikiem do jaj. Płyn nie może długo stać, w związku z tym można   za każdym razem barwić nową porcję płynu. Butelka z zabarwionym   płynem ustawiona w pobliżu źródła światła , np. na oknie, sprawia, że   promienie słońca rzucają przez nią na pomieszczenie kolorowe smugi,   dodatkowo zachęcając do oglądania i sięgania po nie.

 

Co ta zabawa dziecku daje?

Nauka prawidłowego chwytania naczyń, doskonalenie koordynacji   wzrokowo-ruchowej.

Nauka i doskonalenie umiejętności przelewania płynów, doskonalenie   precyzji ruchów, panowania nad własnym ciałem.

 

Dla kogo zabawy?

Takie próby z wodą mogą podejmować już dzieci w wieku przed   przedszkolnym. Gdy tylko dziecko jest w stanie chwycić i utrzymać pojemnik,   i wykazuje zainteresowanie.

 

Jak pracujemy?

Zaczynamy od przesypywania koralików w naczyniach. Takie zabawy   pozwolą przygotować dłonie i nadgarstki dziecka do ruchu, dzięki któremu   potem będzie przelewało wodę. Uczy prawidłowego chwytania,  balansowania dłońmi z naczyniem, ruch przychylania, aż w końcu   ruch przesypywania.

Dorosły bierze naczynie napełnione koralikami w obie dłonie, tak, aby  jedną ręką chwycić naczynie, a drugą podtrzymuje je w momencie  przechylania podczas przesypywania.

Po skończonej prezentacji dziecko próbuje naśladując, wykonać

czynność.

Elementem kontroli błędów są tutaj zmysły dziecka. Jeżeli kuleczki się  rozsypią, dziecko wie, że ruch trzeba wykonać jeszcze staranniej, a być   może także wolniej.

 

Z płynami jest bardzo podobnie. Ważne jest, aby zaprezentować   właściwe wykonanie czynności dziecku. Obserwacja i zachwyt nad   precyzją z jaką mama przelewa wodę, będzie sporą motywacją do nauki.

 

Zasada transferu jest w tym momencie bardzo  prosta . Da się przełożyć  na wiele czynności, które wykonujemy w domu. Od tego momentu dziecko  może nalewać soczek, tudzież wodę do malowania farbkami.    Teraz rodzic nie jest już konieczny w tych czynnościach. Malec zyskał   kolejny punkt samodzielności.

    powrót..